ေကာ့ေသာင္းနဲ႔ သူေဌးကၽြန္းကို အလည္သြားမယ္

ကၽြန္ေတာ္က ခရီးသြားရင္ Tour Agent ေတြက သြားရင္ စိတ္ညစ္တတ္တယ္။ အဓိကက သူတို႔ရဲ႕ အခ်ိန္ဇယားတိုင္း သြားရတာကို မႀကိဳက္လို႔။ တစ္ဘက္က ၾကည့္ျပန္ေတာ့လည္း Tour Agent ေတြ ဆြဲသားေပးတဲ႔ အစီအစဥ္ေတြက ကိုယ္႔အတြက္ အခ်ိန္မလင့္ေစဘဲ၊ ေဒသတစ္ခုရဲ႕ မသြားမျဖစ္ ေရာက္သင့္တဲ႔ေနရာအားလံုးကို စံုစံုလင္လင္ ေရာက္ရိွသြားေစတယ္။ သိသင့္သိထိုက္တဲ႔ ေဒသႏၲရဗဟုသုတလည္း ကိုယ္ရလိုက္တယ္ေပါ႔။ ဒါကလည္း သူတို႔စီစဥ္ေပးတာ ေကာင္းဦးမွပါ။ အဆင္မေခ်ာတဲ႔ Tour Agency ေတြနဲ႔လည္း သြားျဖစ္ခဲ႔ဖူးပါတယ္။

ဒီတစ္ခါ အားလပ္ရက္နည္းနည္းေလး ရတာနဲ႔ သြားခ်င္စိတ္ တစ္ခါမွ မျဖစ္ဖူးခဲ႔တဲ႔ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ ေတာင္ဘက္အစြန္းဆံုး ေကာ့ေသာင္းၿမိဳ႕နဲ႔ သူေဌးကၽြန္းဘက္ကို ထြက္လာျဖစ္ခဲ႔တယ္။ ခရီးသြားဖို႔ စိတ္ဝင္စားစရာေတြ ျပည့္ေနတဲ႔ ေနရာတစ္ခုမွန္း သိလိုက္ရလို႔လည္း သြားဖို႔ စိတ္ျဖစ္ေပၚလာတာပါ။ ကိုယ္မေရာက္ဖူးတဲ႔ ေဒသမို႔ Tour Agency ေတြကို အားကိုးရျပန္တယ္။ Tour Diamond ရဲ႕ အစီအစဥ္နဲ႔ မတ္လ (၃၁) ရက္ေန႔ မနက္မွာ ခရီးစတယ္။ မနက္ ၉ နာရီခြဲ ရန္ကုန္ - ထားဝယ္ - ေကာ့ေသာင္း MNA ေလယာဥ္နဲ႔ ဆိုေပမယ္႔ ထံုးစံအတိုင္း ဒီဘက္ခရီးစဥ္ေနာက္က်ပါတယ္။ ၁၀ နာရီခြဲမွ ထြက္ႏိုင္ပါတယ္။ ရန္ကုန္ကေန ထားဝယ္ကို မိနစ္ (၄၀) ပ်ံၿပီး၊ ထားဝယ္ကေန ေကာ့ေသာင္းကို (၄၅) မိနစ္ ၾကာပ်ံပါတယ္။ ထားဝယ္မွာ ခဏနားခ်ိန္ ၁၅ မိနစ္ေလာက္ကို ထည့္တြက္ရင္ တစ္နာရီနဲ႔ မိနစ္ (၄၀) ၾကာတဲ႔ ခရီးပါ။

Samsung Galaxy S7 edge နဲ႔ Galaxy S6 edge ဘာေတြကြာျခားသြားသလဲ?

ဖုန္းအသစ္ထြက္လာတိုင္း အားလံုးစိတ္ဝင္စားၾကတဲ႔ အခ်က္ပါ။ Samsung မွာက series ေတြအလိုက္ ဖုန္းေတြ ထြက္ပါတယ္။ အဲဒီထဲက S series ဖုန္းေတြက လူငယ္ေတြအႀကိဳက္ ဒီဇိုင္းခပ္သြက္သြက္နဲ႔ ဆန္းသစ္တဲ႔လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြ စဦးတီထြင္ ပါဝင္လာတတ္တယ္။ ေဈးလည္း ျမင့္တယ္ေပါ႔။ Note series ဖုန္းေတြကေတာ့ လူလတ္ပိုင္း လူႀကီးပိုင္း လုပ္ငန္းခြင္ဝင္ေရာက္ေနသူေတြရဲ႕ အႀကိဳက္။ S-pen ေလးနဲ႔ ဟိုျခစ္ ဒီျခစ္ လုပ္ခ်င္သူတိုင္းရဲ႕ အသည္းေက်ာ္ဆိုရမယ္။ သူ႔မွာေတာ့ ႏွစ္အစမွာထြက္လာတဲ႔ S series ထဲက လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြကို နည္းနည္းမြမ္းမံတာေလးေတြနဲ႔ S-pen သံုးရတဲ႔ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြဦးစားေပး ပါဝင္လာတယ္။ ေဈးလည္း ပိုျမင့္တတ္ျပန္တယ္။

S series ႀကိဳက္တဲ႔ လူငယ္ေတြကလည္း S ကို series အလိုက္ စြဲစြဲျမဲျမဲကိုင္ၾကတယ္။ ဒီေတာ့ ကိုယ္ အခုကိုင္ထားတဲ႔ အရင္ႏွစ္ထြက္ S series ဖုန္းနဲ႔ အခု အသစ္ထြက္တဲ႔ S series ဖုန္း ဘာေတြ ကြာလည္းဆိုတာ သိခ်င္လာျပန္တယ္။ သိပ္မကြာရင္လည္း မလဲသင့္ရင္ မလဲေသးဘူးေပါ႔။ နည္းပညာေတြ အရမ္းကြာသြားလို႔ လဲခ်င္လာလည္း လဲမွာေပါ႔ေလ။ ဘာေတြကြာသြားလဲ ၾကည့္ရေအာင္။

ဘန္ေကာက္ ပတၱရား ေပါ႔ေပါ႔ပါးပါးနဲ႔ တစ္ေယာက္တည္းသြားလည္း OK တယ္

ဘန္ေကာက္ကေန ပတၱရားသြားတဲ႔ လမ္းေပၚမွာ ရိွေနတဲ႔ Sriracha Tiger Zoo အဝင္ပါ။ ဓါတ္ပံု႐ိုက္ဖို႔အရမ္းလွပါတယ္။ ကားႀကီးနဲ႔လာရင္ေတာ့ ကားရပ္ဖို႔ ခက္ခဲႏုိင္ပါတယ္။

လူေတြမွာ ခရီးသြားတာနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ခံယူခ်က္သီးသီးသန္႔သန္႔ေလးေတြရိွတယ္။ တခ်ဳိ႕က ခရီးသြားရင္ မိသားစုတစ္စုလံုးနဲ႔ သြားရမွ လံုျခံဳေပ်ာ္ရႊင္တယ္။ တခ်ဳိ႕က်ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းမ်ားမ်ားနဲ႔ စည္စည္ကားကား ဆူဆူညံညံေလး သြားခ်င္တယ္။ တခ်ဳိ႕ကေတာ့ ခရီးသြားေအဂ်င္စီေတြက စီစဥ္ေပးတဲ႔ ခရီးမ်ဳိးကိုလိုက္ခ်င္ၿပီး မိတ္ေဆြအသစ္ေတြ ေတြ႔ရ ရွာရတာမ်ဳိးကို သေဘာက်ၾကတယ္။ တခ်ဳိ႕ကေတာ့ တစ္ေယာက္တည္း ခရီးသြားမွ ကိုယ္႔သေဘာနဲ႔ကိုယ္ စိတ္ႀကိဳက္သြားလာလႈပ္ရွားႏုိင္တယ္လို႔ထင္တယ္။ သူ႔ခံယူခ်က္နဲ႔သူမို႔ ဘယ္သူကမွေတာ့ မမွားၾကပါဘူး။ သို႔ေပမယ္႔လည္း ဒီခံယူခ်က္တိုင္းမွာ အားနည္းခ်က္၊ အားသာခ်က္ေလးေတြေတာ့ ရိွသေပါ႔ေလ။

ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ခရီးသြားရင္ ဘယ္လိုသြားရ သြားရ ေပ်ာ္ေနတတ္တာပါပဲ။ တစ္ေယာက္တည္းလား၊ ႏွစ္ေယာက္တြဲလား၊ အေဖာ္တသင္းနဲ႔လား၊ မိသားစုနဲ႔လား၊ ဘာလိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ခရီးသြားရတာကို သေဘာက်ႏွစ္သက္ေနမိပါေတာ့တယ္။ ဒီတစ္ခါ ကၽြန္ေတာ္သြားျဖစ္ခဲ႔တာက ဘန္ေကာက္၊ ပတၱရားဘက္ေပါ႔။ ေၾသာ္ တစ္ခုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ သိပ္မခိုက္တာရိွတယ္။ အဲဒါ ခရီးသြားေအဂ်င္စီေတြရဲ႕ အစီအစဥ္နဲ႔ သြားရတာပဲ။ ကၽြန္ေတာ့အတြက္ အပန္းမေျပဘဲ ပိုပင္ပန္းေစတယ္ထင္မိလို႔ပါ။ သို႔ေပမယ္႔လည္း ေစာေစာကေျပာသလိုေပါ႔ အားသာခ်က္ေလးေတာ့ ရိွတယ္။ ခရီးမသြားခင္နဲ႔ သြားေနတုန္း ကိုယ္႔ဘက္က သိပ္ပူပန္စရာမရိွဘူး၊ ခရီးသြားေလ႔လာသူတစ္ဦးအေနနဲ႔ ေရာက္သင့္ေရာက္ထိုက္တဲ႔ေနရာေတြအကုန္ေရာက္ႏိုင္သလို၊ သြားေရာက္တဲ႔ေနရာေတြနဲ႔ပတ္သက္တဲ႔အခ်က္အလက္ေတြလည္း တိတိက်က် လြယ္လြယ္ကူကူ သိိႏိုင္တာပါပဲ။ ဒါေပမယ္႔လည္း ကၽြန္ေတာ့အတြက္ကေတာ့ ခရီးသြားေအဂ်င္စီေတြရဲ႕ အစီအစဥ္နဲ႔ သြားရတာဟာ ငယ္ငယ္က မူလတန္းေက်ာင္းတက္တုန္း ဆရာမေတြနဲ႔ ေလ႔လာေရးခရီးသြားေနရတယ္လို႔ ခံစားရေနရတာေၾကာင့္ပါပဲ။

ဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က ဒီ ခရီးကို ကိုယ္႔ဘာသာကိုယ္ သြားပါတယ္။ အရင္ကလည္း အလုပ္ကိစၥေတြနဲ႔ ဘန္ေကာက္က မၾကာခဏ ေရာက္ျဖစ္ေပမယ္႔ လည္ပတ္ဖို႔ သိပ္မလုပ္ျဖစ္ခဲ႔ဘူး။ ခုတစ္ေခါက္ေတာ့ အလုပ္ကေန ရက္ရွည္ခြင့္ယူၿပီး ပတၱရားဘက္ကို ဦးစားေပး ထြက္ျဖစ္ခဲ႔တယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဆီမွာ အားနည္းေနေသးတဲ႔ အခ်က္ေပါ႔။ ေလယာဥ္လက္မွတ္ခကို အသက္သာဆံုးျဖစ္ေအာင္ အင္တာနက္ကေန ႀကိဳတင္ Booking လုပ္တာမ်ဳိး၊ ခရီးစဥ္ကို ႀကိဳတင္ၾကံစည္ၿပီး ေလယာဥ္လက္မွတ္ဝယ္ယူထားတာမ်ဳိး အရမ္းရွားတယ္။ တကယ္က အဲလိုလုပ္ႏုိင္ရင္ ကိုယ္႔ရဲ႕ ခရီးစဥ္ဟာ စားရိတ္အမ်ားႀကီး ခ်ဳဳံ႕ႏိုင္သြားေစပါတယ္။ ဒီ ထိုင္းခရီးစဥ္အတြက္လည္း ကၽြန္ေတာ္က Budget Airline Nok Air ကို ႀကိဳတင္ဝယ္ယူခဲ႔တာမို႔ အသြားအျပန္ ၈၅ ေဒၚလာေလာက္ပဲ ေပးခဲ႔ရပါတယ္။ ကီလို ၃၀ သယ္ေဆာင္ခြင့္ပါၿပီးသား၊ အခြန္ပါၿပီးသားပါ။ ဒါေတာင္ ကၽြန္ေတာ္ ေတြေဝေနလို႔ ေဈးတက္သြားတာ ပထမစေတြ႔တုန္းကဆို ၆၀ ေဒၚလာေလာက္ပဲ ရိွတယ္။ ျမန္မာေငြ ၈ေသာင္း ၉ ေသာင္း ေလာက္နဲ႔ ဘန္ေကာက္ အသြားအျပန္ လက္မွတ္ရႏိုင္တာ မဆိုးဘူးေပါ႔။

ေန႔စဥ္လုပ္ေဆာင္သင့္တဲ႔ အစြမ္းထက္ အေသးအဖြဲ႔ အေလ႔အက်င့္ (၁၂) ရပ္

ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြရဲ႕ ေန႔စဥ္ဘဝမွာ စိတ္ညစ္စရာေတြ၊ စိတ္ပ်က္စရာေတြ၊ ဝမ္းနည္းစရာေတြကလည္း တစ္မ်ုိးမဟုတ္ တစ္မ်ဳိး ေတြ႔ရတတ္တယ္မဟုတ္လား။ ဒါေတြ မထင္မွတ္ဘဲ မ်ားမ်ားေတြ႔ဆံုရခ်ိန္မ်ဳိးဆို စိတ္ဓါတ္ေတြပ်က္ျပားလို႔ ကိုယ္႔အသက္ကိုယ္ေတာင္ ႏွေျမာရမွန္း မသိေတာ့တဲ႔ အေျခအေနမ်ဳိးေတြ ျဖစ္လာတတ္ၾကပါတယ္။ ဒါလို စိတ္ပ်က္စရာေကာင္းတဲ႔ အခ်ိန္အခိုက္အတံ႔ေလးကို ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္ လြယ္လြယ္ကူကူ ေက်ာ္လႊားသြားႏုိင္ဖို႔ ကၽြန္ေတာ္ ဖတ္ျဖစ္ခဲ႔တဲ႔ Dean Bkhari ရဲ႕ နည္းလမ္းေကာင္းေလးေတြကို ျပန္ၿပီး ဘာသာျပန္ေဝမွ်ေပးလိုက္ပါတယ္။

သံျဖဴဇရပ္က သတင္းႀကီးတဲ႔ ေဒၚပု

ေဒၚပု ထမင္းဆိုင္ က သံျဖဴဇရပ္ၿမိဳ႕ ရဲ႕ သံျဖဳဴဇရပ္ႀကီး ရိွတဲ႔ အဝိုင္း နားေလးမွာ ရိွပါတယ္။

ၾကံဳတုန္းေလး ၿပီးခဲ႔တဲ႔ အပတ္ စေန၊ တနဂၤေႏြ အားလပ္ရက္ေလး ေမာ္လၿမိဳဳင္-သံျဖဴဇရပ္-စက္စဲ-က်ဳိက္ခမီ ဘက္ သြားလည္ေတာ့ စားခဲ႔ရတဲ႔ ျမန္မာထမင္းဆိုင္ေလး တစ္ခုကို ၫႊန္းခ်င္ပါတယ္။ သိတဲ႔အတိုင္း ျမန္မာျပည္သားေတြလည္း ခုႏွစ္ပိုင္းေတြမွာ ကိုယ္႔ျမန္မာျပည္ထဲ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ သြားလည္ေနၾကေတာ့ အကယ္၍မ်ား အဲဒီဘက္ ေရာက္ခဲ႔ ေပါက္ခဲ႔ရင္ စားႏိုင္ေအာင္ပါ။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ ညကတည္းက ထြက္လာတာ မနက္ေစာေစာ က်ဳိက္ခမီ ဘက္ေရာက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ စက္စဲကမ္းေျခဝင္ ေရေဆာ့ၿပီး ေန႔လည္စာကို သံျဖဴဇရပ္မွာ ဝင္စားျဖစ္ၾကတယ္။ ေသမင္းတမန္ရထားလမ္းကို မဝင္လည္ခင္ေလးေပါ႔။ အဲဒီ သံျဖဴဇရပ္မွာ သံျဖဴဇရပ္ၿမိဳ႕ရဲ႕ အထင္ကရ သံျဖဴဇရပ္ႀကီး ရိွတဲ႔ အဝိုင္း တစ္ခုရိွတယ္။ အဲဒီနားေလးတင္ ဒီ ျမန္မာထမင္းဆိုင္ကို ရွာေတြ႔ႏိုင္ပါတယ္။ ဆိုင္နာမည္က "ေဒၚပု ထမင္းဆိုင္" တဲ႔။ လူလည္း အေတာ္က်တယ္။ ေရြးခ်ယ္စရာ ျမန္မာဟင္းအစံုေပါ႔ ဆီျပန္ေတြ၊ အေၾကာ္ေတြ၊ အသုပ္ေတြ အစံုပါပဲ။

ရန္ကုန္မွာ အိႏၵိယအစားအစာ ေကာင္းေကာင္းစားမယ္ဆိုရင္...

ဆိုင္အျပင္အဆင္ေလး.. အတြင္းဘက္ကေန အျပင္ကို ႐ိုက္တာဆိုေတာ့ နည္းနည္းေမွာင္သြားတယ္။

ဒီတေလာ ဝိတ္ေလွ်ာ့ေနပါတယ္ဆိုမွ သီဟလုလင္ တစ္ေယာက္ စားဖို႔ေသာက္ဖို႔ ေကၽြးမယ္႔သူေတြ ေတာ္ေတာ္ေလး ေပါမ်ားေနတယ္။ မေန႔ညကပဲ သူငယ္ခ်င္း ဟိန္းေဇာ္ညိဳ ရဲ႕ ေမြးေန႔ညစာေလး စားခဲ႔ရေသးတယ္။ ေဟာ.. ခုၾကည့္ ဒီေန႔ ေန႔လည္ကို ကိုယ္႔ရဲ႕ ဆရာမ၊ အထက္လူႀကီးေဟာင္း တစ္ေယာက္က လိုက္ေကၽြးလို႔ စားျဖစ္ရျပန္ၿပီ။ ခါတိုင္းလည္း အစ္မနဲ႔က ဟိုစား ဒီစား သြားေနက်ပါ။ ဒီတစ္ခါေတာ့ ထူးထူးျခားျခားေလး အိႏၵိယအစားအစာေလး သြားစားမယ္ဆိုလို႔ စိတ္ဝင္စားသြားတယ္။ နာမည္ကိုလည္း ႀကိဳေျပာတယ္။ "The Taj" တဲ႔။

အဲဒါေန႔ ေန႔လည္ အဲ႔ဒီအစ္မကို ဝင္ေခၚၿပီး "The Taj" ရိွတဲ႔ ရန္ကုန္၊ ေအာင္ဆန္းကြင္း၊ City Mart ေဘး၊ ပန္းဆိုးတန္းလမ္းဘက္ျခမ္း ကို ေရာက္လာခဲ႔ရတယ္။ ကားရပ္ဖို႔ ေနရာ မလံုေလာက္ေပမယ္႔လည္း လူတုိင္းက ဟိုလမ္းေဘး ဒီလမ္းေဘး ထိုးရပ္ေနၾကေတာ့ လံုေလာက္သလိုလိုေတာ့ ျဖစ္ေနပါတယ္။ ဆိုင္နာမည္ ဆုိင္းဘုတ္ကေတာ့ ကုလားစာ ေလးလိုလိုပဲ ႐ုတ္တရက္ၾကည့္ရင္။

အားေပးလက္ခုပ္သံ

အခ်စ္တစ္ခုရင္းလို႔
ျပံဳးျပံဳးေလးနဲ႔ ႐ႈံးတတ္ေအာင္
ရင္ဘတ္က သင္တယ္။

ခ်စ္ခဲ့မိလို႔သာ ေနာင္တရမိရင္
ေသခ်ာတယ္ 
ငါ႔ပါး ငါျပန္႐ိုက္မယ္။

ေက်းဇူးျပဳလို႔...
ျပံဳးေနတဲ့အရံႈးသမားအတြက္
အဆင္ေျပရင္ လက္ခုပ္သံေလး ၾကားခ်င္ပါတယ္။

သီဟလုလင္
၇ ဇန္နဝါရီလ ၂၀၁၄

လိုအပ္ျခင္း

ညေတြက က်ယ္ေလာင္လြန္းတယ္...
ေနစရာ မေတြ႕ေသးဘူး။

ၾကယ္ေတြက လင္းလြန္းေနတယ္...
အိပ္ဖို႔ ႀကိဳးစားလည္း မရႏိုင္ဘူး။

ေလညင္းေလးေတြက စပ္ဖ်င္းဖ်င္းနဲ႔...
ဒါေတာ့ တစိတ္လြန္ၿပီထင္တယ္။

ေနစရာေနရာေလး တစ္ခုေလာက္
ငါ့ကိုေပးပါ။
ရင္ခြင္မွာ ဟိုအရင္လို မွီတြယ္ရင္းေပါ႔။
ခ်စ္သူ မရိွရင္...
အရာရာဟာ ေျခာက္ျခားစရာခ်ည္းပဲမို႔ပါကြာ။


သီဟလုလင္
၁၂ ဇန္နဝါရီလ ၂၀၁၄